نام کاربری:    رمز عبور:






مهر مهتاب: مقالات ا

جستجو پیرامون این موضوع:    
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]



نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

ولي‌ آن‌ دسته‌ از انسانها كه‌ نايره‌اي‌ از نور ولايي‌ و پرتوي‌ از قدس‌ ربوبي‌ بر جانشان‌تابيده‌، هر چند بستر وجودشان‌ به‌ تيرگي‌ غفلت‌ نيز آميخته‌ است‌، اما در سايه‌ دستگيري‌ وهدايت‌ عارفان‌ دير ولايت‌ و عاشقان‌ بزم‌ طهارت‌، با حالات‌ مختلف‌ و مراتب‌ گوناگون‌خود صراط‌ الهي‌ را طي‌ مي‌كنند و در نهايت‌، بر اساس‌ منزلت‌ روحاني‌ و مرتبه‌ نوراني‌شان‌،در يكي‌ از طبقات‌ هشت‌گانه‌ بهشت‌ ربوبي‌ سكنا مي‌گزينند.[1] امام‌ صادق‌(ع‌) در بياني‌گهربار، مراتب‌ سير نوراني‌ سالكان‌ طريق‌ انساني‌ و مقامات‌ پويندگان‌ صراط‌ مستقيم‌ الهي‌را چنين‌ ترسيم‌ نموده‌ است‌:

«مردم‌ در گروه‌هاي‌ مختلف‌ بر صراط‌ گذر مي‌كنند، در حالي‌ كه‌ صراط‌ باريك‌تر از موو برنده‌تر از شمشير است‌. پس‌ برخي‌ از آنها همانند برق‌، و عده‌اي‌ ديگر بسان‌ دويدن‌اسب‌ از صراط‌ مي‌گذرند و بعضي‌ افتان‌ و خيزان‌، و برخي‌ نيز راه‌ مي‌روند و دسته‌ آخرآويزان‌ از صراط‌ مي‌گذرند، به‌ گونه‌اي‌ كه‌ گاهي‌ آتش‌ بخشي‌ از وجودشان‌ را فرا مي‌گيرد وبخشي‌ ديگر را رها مي‌كند».[2]

بدين‌ ترتيب‌، بايسته‌ است‌ كه‌ مرد مومن‌ در انتخاب‌ همسر شايسته‌، كمال‌ دقت‌ و توجه‌را مبذول‌ دارد و در اصل‌ و نسب‌ همسر، كاوش‌ نموده‌ و تنها اوصاف‌ ظاهري‌ و مادي‌ زن‌ رامدّ نظر قرار ندهد؛ زيرا والاترين‌ مقصد و آرمان‌ ازدواج‌، پديدآمدن‌ ثمره‌اي‌ پاك‌ و مطهر، وفرزندي‌ صالح‌ و منوّر است‌ كه‌ وجودش‌ يادآور صاحبدلان‌ رحماني‌، و كلماتش‌ نشانگرترنم‌ قدسيان‌ محفل‌ انساني‌ است‌. از اين‌رو، به‌ بيان‌ نبوي‌ «تَزَوَّجْهُن‌َّ عَلَي‌ الدّين‌ِ»[3] نيكوترين‌ارزش‌ و پسنديده‌ترين‌ ملاك‌ به‌ هنگام‌ انتخاب‌ همسر، خصيصه‌ طهارت‌، و خصلت‌صداقت‌ و ديانت‌ زن‌ مي‌باشد.



ادامه مطلب ...






نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

حكايت‌ نغز و شيرين‌ و ماجراي‌ هدايت‌بخش‌ و نمادين‌ آدم‌(ع‌) و حوا(س‌) بهترين‌ اسوه‌زندگي‌ و پسنديده‌ترين‌ آموزه‌ رشد و تعالي‌ معنوي‌ بوده‌، آيينه‌ شفاف‌ آگاهي‌ و بصيرت‌براي‌ يكايك‌ مردان‌ و زنان‌ مشتاق‌ كمال‌ و تمامي‌ جويندگان‌ طريق‌ نجات‌ مي‌باشد؛ چه‌اينكه‌ وجود زن‌ چون‌ گوهر گرانبهايي‌ است‌ كه‌ صدف‌ وجود مرد، يكتا امانت‌دار جلا وصفاي‌ آن‌ مي‌باشد؛ چنان‌ كه‌ خاتم‌ انبيا، حضرت‌ محمد مصطفي‌(ص‌) فرمود: «شما، زنان‌ رابه‌ عنوان‌ امانت‌ الهي‌ گرفته‌ايد و آنان‌ را به‌ سبب‌ كلمات‌ الهي‌ بر خويش‌ حلال‌ نموده‌ايد».[1]

از اين‌رو، اگر مرد در حفظ‌ و صيانت‌ زن‌ بي‌توجهي‌ و كوتاهي‌ كند، حتي‌ چنانچه‌ او رابه‌ زيور معالم‌ دين‌ و نور شريعت‌ الهي‌ آراسته‌ نموده‌ باشد، تا زماني‌ كه‌ بهره‌اي‌ از معارف‌روح‌فزاي‌ ولايت‌ و حقايق‌ كمال‌پرور عشق‌ و معنويت‌ نصيب‌ او نساخته‌ باشد، دامان‌عفاف‌ و جامه‌ بهشتي‌ زن‌ به‌ غبار نفس‌ دنيايي‌ آلوده‌ گشته‌، تمايلات‌ ملكي‌ او نه‌ تنها كانون‌خانواده‌اش‌ را در ظلمت‌سراي‌ غفلت‌ غوطه‌ور مي‌سازد؛ بلكه‌ اجتماع‌ انساني‌ را نيز در دام‌مهلك‌ شهوت‌ و ضلالت‌ افكنده‌، از اوج‌ مقام‌ انساني‌ به‌ اسفل‌ دوزخ‌ حيواني‌ تنزل‌ داده‌،ثمرات‌ قابيلي‌ را به‌ ارمغان‌ خواهد آورد.

 



ادامه مطلب ...






نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

(اَللّه‌ُ نَزَّل‌َ اَحْسَن‌َ الْحَديث‌ِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِي‌َ... ثُم‌َّ تَلين‌ُ جُلُودُهُم‌ْ وَ قُلُوبُهُم‌ْ اِلي‌' ذِكْرِ اللّه‌ِذ'لِك‌َ هُدَي‌ اللّه‌ِ يَهْدي‌ بِه‌ِ مَن‌ْ يَشا´ءُ وَ مَن‌ْ يُضْلِل‌ِ اللّه‌ُ فَما لَه‌ُ مِن‌ْ هادٍ)؛[1]«خداوند بهترين‌ سخن‌را كه‌ كتابي‌ متشابه‌ مثاني‌ است‌، نازل‌ نمود... سپس‌ (نهايي‌ كه‌ از پروردگارشان‌ مي‌ترسند)وستها و دلهايشان‌ به‌ ذكر الهي‌ نرم‌ مي‌شود. آن‌ هدايت‌ خداست‌ كه‌ هر كس‌ را بخواهد به‌وسيله‌ آن‌ ارشاد مي‌كند و هر كس‌ را كه‌ به‌ ضلالت‌ واگذارد، هيچ‌ هدايت‌كننده‌اي‌ براي‌ اونيست‌».

پيامبران‌ و رسولاني‌ كه‌ در امر رسالت‌ و تبليغ‌ معالم‌ و معارف‌ دين‌ شهد مراد را چشيده‌و به‌ سرمنزل‌ مقصود رسيده‌اند، توفيقشان‌ جز در پرتو معرفت‌ و ارادت‌ خالصانه‌ به‌ ساحت‌قدس‌ ولايت‌ نبوده‌ است‌؛ چرا كه‌ به‌ بيان‌ روايي‌ «وَلا'يَتُنا وَلا'يَه‌ُ اللّه‌ِ الَّتي‌ لَم‌ْ يَبْعَث‌ْ نَبِيّاً قَط‌ُّ اِلاّ'بِها؛[2] ولايت‌ ما (هل‌ بيت‌)ولايت‌ خداست‌. خداوند هيچ‌ پيامبري‌ را مبعوث‌ ننمود، مگر به‌واسطه‌ آن‌» بناي‌ نبوت‌ انبيا(ع‌) بر بنيان‌ ولايت‌ استوار گشته‌ و هدايت‌ معنوي‌ و تربيت‌روحاني‌ ايشان‌ به‌ واسطه‌ نفحات‌ ربوبي‌ خضران‌ طريق‌ و اولياي‌ ربّاني‌ زمان‌ خود بوده‌ وجوهره‌ شريعتشان‌ در ايمان‌ و عرفان‌ به‌ حقايق‌ ولايي‌ و معارف‌ روح‌بخش‌ اسماي‌ الهي‌خلاصه‌ شده‌ است‌. بدين‌ جهت‌، حضرت‌ علي‌ بن‌ موسي‌الرضا(ع‌) پس‌ از بيان‌ حديث‌قدسي‌ «لا' اِله‌َ الاَّ اللّه‌ُ حِصْني‌ فَمَن‌ْ دَخَل‌َ حِصْني‌ أَمِن‌َ مِن‌ْ عَذ'ابي‌»[3] مفتاح‌ رهايي‌ از عذاب‌ سوزان‌ناسوتي‌ و طريق‌ نيل‌ به‌ قلعه‌ امن‌ توحيد رحماني‌ را چنين‌ تبيين‌ فرموده‌ كه‌: «بِشُرُوطِها وَ أَنَامِن‌ْ شُرُوطِها؛ آن‌ (ورود به‌ قلعه‌ لا اله‌ الا اللّه‌) را شروطي‌ است‌ و من‌ از جمله‌ آن‌ شروط‌هستم‌«.



ادامه مطلب ...






نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

اما اطاعت‌ و مودت‌ نسبت‌ به‌ خصايص‌ نفساني‌ و خواهشهاي‌ حيواني‌ اولياي‌ شيطاني‌،خاصه‌ تمنيات‌ زنان‌ گمراه‌، باعث‌ مي‌گردد تا صورت‌ باطني‌ پيروان‌ و دوستدارانشان‌ نيز به‌صُوَر حيواني‌ مبدل‌ گرديده‌ و گوش‌ جانشان‌ از شنيدن‌ نغمه‌هاي‌ معنوي‌ مقربان‌ بهشتي‌محروم‌ گشته‌ و زبانشان‌ از بيان‌ كلمات‌ روح‌پرور عرفاني‌ و سخنان‌ انسان‌ساز رحماني‌،گنگ‌ و عاجز شده‌ و ديدگانشان‌ از رويت‌ اسرار باطني‌ محجوب‌ گردد.

و اين‌چنين‌، از صراط‌ مستقيم‌ كاملان‌ ولايي‌ و طريقت‌ توحيديان‌ ابراهيمي‌ اعراض‌نموده‌، در ظلمتكده‌ كثرت‌ و جهالت‌ غوطه‌ور مي‌شوند: (صُم‌ٌّ بُكْم‌ٌ عُمْي‌ٌ فَهُم‌ْ لا'يَرْجِعُون‌َ)[1]؛«كر و گنگ‌ و كورند، پس‌ آنان‌ باز نمي‌گردند»؛ چراكه‌ گوش‌ و چشم‌ و دلهايشان‌ به‌ اشاره ‌قرآني‌ (وَ جَعَل‌َ لَكُم‌ُ السَّمْع‌َ وَالْأَبْصارَ وَالْأَفْئِدَه‌َ قَليلاً ما تَشْكُرُون‌َ)[2] شنواي‌ صوت‌ داوودي‌ وبيناي‌ وجود مقربين‌ و مشتاق‌ حقايق‌ معنوي‌ نمي‌باشد؛ چنان‌ كه‌ فرازهايي‌ از آيات‌ نوراني‌قرآن‌ كريم‌، اثرات‌ باطني‌ توجه‌ و مودت‌ نسبت‌ به‌ چهره‌هاي‌ گوناگون‌ عرصه‌ ملك‌ وملكوت‌ را به‌ روشني‌ تبيين‌ نموده‌ است‌:



ادامه مطلب ...






نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

به‌ يقين‌، خلق‌ و خوي‌ بهشتي‌ و سيره‌ كريمانه‌ رسول‌اكرم‌(ص‌) بود كه‌ خديجه‌، نخستين‌بانوي‌ مسلمان‌ را آن‌ گونه‌ پرورانيد كه‌ در پرتو تسليم‌ عاشقانه‌، كاملاً دل‌ به‌ محبت‌ او سپرده‌و همه‌ مكنت‌ و هستي‌اش‌ را فداي‌ راه‌ حق‌ و حقيقت‌ كرد. و اين‌چنين‌، وجود پاكش‌ درپرتو صيانت‌ عارفانه‌ و هدايت‌ مشفقانه‌ پيامبر(ص‌) جلوه‌گاه‌ زهره‌ منوّر رحيمي‌ و ماواي‌تربيت‌ والاترين‌ آرمان‌ آفرينش‌، فاطمه‌ اطهر(س‌)، گرديد. و حال‌ آنكه‌ نوح‌ پيامبر(ع‌)نتوانست‌ ظرف‌ وجود همسرش‌ را از زنگار شرك‌ و كفر طهارت‌ بخشد و بدين‌ ترتيب‌، دركشتزار نهاد او، شجره‌ خبيثي‌ چون‌ كنعان‌ روييد و هر دو به‌ حرمان‌ از سفينه‌ نجات‌ نوح‌نجي‌الله‌(ع‌) مبتلا گرديدند.[1]



ادامه مطلب ...