نام کاربری:    رمز عبور:






مهر مهتاب: مقالات ا

جستجو پیرامون این موضوع:    
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]



نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی

آدم‌ صفي‌الله‌(ع‌) تجلي‌گاه‌ اسما و صفات‌ حسناي‌ الهي‌، امانت‌دار روح‌ قدسي‌ ومشعل‌دار نور عقل‌ الهي‌ در اعماق‌ ضمير مطهرش‌ گرديد و جامه‌ تكريم‌ (عَلَّم‌َ ا'دَم‌َ الْاَسْم'اءَكُلَّها)[1] را در بر خويش‌ مشاهده‌ نمود تا بر سرير خليفه ‌الهي‌ و كرسي‌ علم‌ الاسمائي‌ تكيه‌زده‌، بهره‌مند از فضيلت‌ سروري‌ بر كائنات‌، مسجود ملائكه‌ اللّه‌ و موجودات‌ سه‌ عالم‌جمادي‌، نباتي‌ و حيواني‌ گردد.

امّا آن‌گاه‌ كه‌ پرتو عقل‌ الهي‌ بر وجود اين‌ وليده‌ علم‌ الاسماء تابيدن‌ گرفت‌، سايه ‌ظلمت‌ گستر نفس‌ پديد آمد و آدم‌(ع‌) كه‌ در جنت‌ الهي‌ به‌ صيانت‌ از نهاد رحيمي‌ حوّا(س‌) وپرهيز از شجره‌ منهيّه‌ تمتع‌ نفساني‌ مامور گشته‌ بود، در ميدان‌ جهاد با نفس‌ و اطاعت‌ ازخواسته‌ ملكوتي‌عقل‌ الهي‌ به‌ امتحان‌ ربوبي‌ ابتلا يافت‌.



ادامه مطلب ...