نام کاربری:    رمز عبور:




             خسران در بازار دنيا


عرصه دنيا چون بازار پر جاذبه­اي است كه همه نوع كالاي مادي و معنوي و محصولات پر زرق و برق در آن داد و ستد مي­شود. عده­اي در اين بازار از سرمايه خود كمال بهره را مي­برند و بهترين متاع را كسب مي­كنند و گروهي با هدر دادن مال التجاره، دچار ورشکستگی و خسران مي­شوند؛ چنان­كه امام هادي(ع) فرمود:


«الدنيا سوق ربح فيها قوم و خسر آخرون؛[1] دنيا بازاري است كه جمعي در آن سود مي­برند و جمع ديگر زيان مي­كنند.» البته آنان که زیان می­بینند، نه مال و دارایی دنیایی، بلکه خویشتن و سرمایه­ های خدادادی وجودشان را می­بازند و به واقع گرفتار خودباختگی می­شوند: «قل ان الخاسرین الذین خسروا انفسهم؛[2] بگو: زیان­کاران در حقیقت کسانی­ اند که به خود زیان رسانده­ اند.»

از اين منظر، بر طبق آيات قرآن، مردم دو دسته هستند: 1. اهل ايمان، كه با عمل صالح در راه كسب رضاي حق قدم برمي­دارند؛ 2. اهل خسران، كه دائما سرمايه­ ایشان رو به كاستي است و جز اندوه و حسرت برايشان باقي نمي­ماند.

قرآن كريم در سوره عصر، با قسم به «عصر» كه بنا به تفسيرحضرت امام خمینی(س) قسم به عصاره موجودات و عالم هستي يعني انسان كامل است،[3] مي­فرمايد: «به طور مسلّم انسان­ها [نوعا] در ضرر و زيان هستند.» (ان الانسان لفي خسر) اينان چه بخواهند و چه نخواهند سرمايه ­هاي وجودي­شان، اعم از لحظه لحظه­ هاي عمر گرانبها و نيروهاي مادي و معنوي­شان تحليل مي­رود و به خسران گرفتار مي­گردند.

فخر رازي به نقل از يكي از انديشمندان مي­گويد كه من معني اين سوره را از مرد يخ­فروشي آموختم كه فرياد مي­زد: «ارحموا من يذوب رأس ماله؛ رحم كنيد به كسي كه سرمايه­ اش ذوب مي­شود.» پيش خود گفتم اين است معني «ان الانسان لفي خسر» كه عصر و زمان بر او مي­گذرد و عمرش پايان مي­پذيرد و ره­توشه­اي براي آخرتش كسب نمي­كند.[4]

بنابر اين، نتيجه خسران و نابودي سرمايه­ هاي وجودي و محرومیت از نعمات رحماني در سراي قيامت بروز و ظهور مي­كند و از اين جهت يكي از نام­هاي قيامت «يوم الحسره؛[5] روز حسرت و پشيماني» است و نام ديگرش «يوم التغابن»[6] يعني روزي كه معلوم مي­شود چه كساني مغبون شده و زيان كرده ­اند.

 زیان­کارترین كيان­اند؟

شايان توجه اينكه در بين اهل خسران، عده­اي هستند كه بيشترين ضرر و زيان را مي­بينند و به تعبير قرآن «اخسرين» (زيان­كارترين) مي­باشند. اينان دچار جهل مركب­اند كه رفتارهاي سوء خود را اعمال صالح، و پليدي­هاي خويش را پاكي مي­پندارند و از اين رو، نه تنها در صدد جبران كاستي ­ها بر نمي­آيند، بلكه با شدت هر چه تمام­تر سرمايه­ هاي وجودي­شان را در اين مسير به كار مي­گيرند و حتي مانع حركت ديگران در صراط مستقيم الهي مي­شوند.

قرآن كريم در يك جا با طرح سؤالي از زبان رسول اكرم(ص) مي­فرمايد: «آيا به شما خبر دهم زيان­كارترين مردم كيستند؟» (هل ننبئكم بالاخسرين اعمالا) آنگاه پاسخ مي­دهد: «الذين ضل سعيهم في الحيوه الدنيا و هم يحسبون انهم يحسنون صنعا؛[7] كساني هستند كه كوشش­هايشان در زندگي دنيا گم و نابود شده، با اين حال گمان مي­كنند كار نيك انجام مي­دهند.» در احاديث اهل بيت(ع) مصاديق متعددي براي «اخسرين اعمالا» در این آیه ذكر شده كه از جمله آنها خوارج نهروان، گروه­هاي بدعت­گذار و منكران ولايت علي(ع) مي­باشند.[8]

و در جاي ديگر، قرآن پس از بيان لعنت الهي بر ستمكاران که از زمره زیان­کارترین مردم هستند، به معرفي آنان مي­پردازد و سه خصوصیت در باره ایشان ذکر مي­کند: 1. با استفاده از تمامی وسائل و امکانات، مانع حرکت دیگران در راه حق می­گردند؛ 2. صراط مستقیم را کج و معوج و غیر مستقیم نشان می­دهند؛ 3. ایمان به روز رستاخیز و جهان پس از مرگ ندارند: «الذین یصدون عن سبیل الله و یبغونها عوجا و هم بالاخره هم کافرون؛[9] آنها كساني هستند كه مردم را از راه خدا باز مي­دارند و راه حق را كج و معوج نشان مي­دهند و به سراي آخرت كافرند.»

سپس علت آن را چنين بیان می­دارد: «آنها هرگز توانايي شنيدن [حق را] نداشتند و [حقايق را] نمي­ديدند.»[10] و در آخر، آنان را از «اخسرين» مي­شمارد و می­فرماید: «لاجرم انهم في الاخره هم الاخسرون؛[11] آنها مسلما در سراي آخرت از همه زيانكارترند.»

 راه نجات از خسران

بر اساس آنچه در سوره عصر آمده است، تنها يك راه براي پرهيز از اين زيان بزرگ وجود دارد و آن ايمان آوردن به حضرت حق و انجام دادن اعمال صالح، از جمله توصيه به حق­ محوري و صبر و بردباري است: «الا الذين آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر». به بيان ديگر يگانه عاملي كه مي­تواند جلوي اين خسران عظيم را بگيرد و آن را به منفعت و سود سرشار تبديل نمايد، آن است كه آدمي در برابر از دست رفتن اين سرمايه، متاعي گرانبهاتر به دست آورد؛ بهاي ارزشمندي كه جز رضاي پروردگار و نيل به بهشت قرب او در سایه تهذیب و تربیت نفس نمي­باشد؛ همان­طور كه حضرت علي(ع) مي­فرمايد: «انه ليس لانفسكم ثمن الا الجنه فلاتبيعوها الا بها؛[12] براي وجود شما بها و قيمتي جز بهشت نيست، مبادا آن را به كمتر از آن بفروشيد.»

 نويسنده: مهدي رضواني­ پور

 . [1]تحف العقول، ص 361.

 

[2]. زمر / 15.

[3]. تفسیر سوره حمد، امام خمینی(س)، ص 237.

[4]. تفسیر فخر رازی، ج 32، ص 85.

[5]. مریم / 39.

[6]. تغابن / 9.

[7]. کهف / 103 و 104.

[8]. تفسیر نور الثقلین، ج 3، صص 311- 312.

[9]. هود / 19.

[10]. همان / 20.

[11]. همان / 21.

[12]. نهج البلاغه، حکمت 456.



بازگشت ...



  

مرتبط باموضوع :

 ارمغان بعثت براي بشريت  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 865 مشاهده
 فروغ خميني(س) در جهان معاصر(3)  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 850 مشاهده
 دعا كليد گشايش  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 938 مشاهده
 بشنو از نی چون حکایت می کند  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 891 مشاهده
 امام، برجسته ترین شاخص انقلاب  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 1118 مشاهده

نام شما: Amit
ایمیل شما: Amit

در مورخه : شنبه، 27 تير ماه، 1394 (IP آدرس : )
Deep thinking - adds a new disiomenn to it all.
نام شما: Leandra
ایمیل شما: Leandra

در مورخه : چهارشنبه، 31 تير ماه، 1394 (IP آدرس : )
Kewl you should come up with that. Exleelcnt! http://bmrkdxx.com [url=http://tiaspkdocfc.com]tiaspkdocfc[/url] [link=http://tfjeblyx.com]tfjeblyx[/link]
 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند .
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .