نام کاربری:    رمز عبور:




             معجزه جاويد رسول(ص)


در عصر ظلمت كه عفريت جهالت، دامن غفلت‌زاي خويش را بر سراسر زمين گسترده و خيمه تاريكي بر انديشه و فكر بشريت افراشته و توان بصيرت و بازيابي حقيقت را از تمامي انسان‌ها زدوده بود، سپيدة سحر از آسمان قلب رسول خاتم(ص)، نويد طلوع بينايي و شناخت را در فضاي جان مشتاقان هدايت طنين افكن نمود.


او به صراحت «و ما ينطق عن الهوي ان هو الا وحي يوحي»[1]زبان مطهرش را ناطق به آيات روح بخش قرآن از صحيفة قلب پر اسرارش نمود و بدين ترتيب، محمل ظهور معجزه‌اي جاويد گشت تا هم آيين ابدي‌اش را عالي‌ترين گواه باشد و هم كام عطشناك آدمي را با چشمه‌سار معارف بي‌پايان خويش سيراب نمايد و پاسخگوي نيازهاي فطري بشر در همة قرون و اعصار براي نيل به سوي كمال و جمال مطلق گردد.

به فرموده امير بيان (ع): «خداوند پيامبر(ص) را هنگامي فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند و امت‌ها در خواب غفلت به سر مي‌بردند و رشته‌هاي دوستي و انسانيت از هم گسسته بود. در اين شرايط رسول خدا(ص) به ميان خلق آمد، در حالي كه كتابهاي پيامبران پيشين را تصديق كرد و با نوري هدايتگر انسان‌ها شد كه همه بايد از آن اطاعت نمايند و آن نور، قرآن كريم است».[2]«قرآن نوري است كه خاموشي ندارد؛ چراغي است كه درخشندگي آن زوال نپذيرد؛ دريايي است كه ژرفاي آن درك نشود؛ راهي است كه روندة آن گمراه نگردد؛ شعله‌اي است كه نور آن تاريك نشود؛ جدا كنندة حق و باطلي است كه درخشش برهانش خاموش نگردد؛ بنايي است كه ستون‌هاي آن ويران نشود؛ شفادهنده‌اي است كه بيماري‌هاي وحشت‌انگيز را بزدايد؛ قدرتي است كه ياورانش شكست ندارند و حقي است كه ياري كنندگانش مغلوب نشوند».[3]

و پيامبر اعظم(ص) خود فرمود: «من اراد علم الاولين و الآخرين فليقرء القرآن؛[4]هر كس دانش اولين و آخرين را مي‌خواهد، قرآن را بخواند».

قرآن، اين وديعة گران‌بها و سند حقانيت رسول اعظم(ص) منشور زنده و گويايي است كه به سوي خود فرا مي‌خواند، دعوت به تدبّر و تفكر مي‌نمايد، مدعيان را به ميدان مبارزه مي‌طلبد و پيروزمندانه از عرصه نبرد خارج مي‌گردد كه «قل لئن اجتمعت الانس و الجن علي ان يأتوا بمثل هذا القرآن لا يأتون بمثله؛[5]بگو: اگر انسان‌ها و جن‌ها با هم اتفاق كنند كه همانند اين قرآن را بياورند، نمي‌توانند همانند آن را بياورند».

چه اينكه به بيان «فتجلي لهم سبحانه في كتابه»[6]قرآن تجليگاه كلامي خداي علي اعلي و تنزل يافته از مصدر لايزال الهي است و بدين جهت، دل‌هاي سخت همچون كوه را نيز چنانچه با قدم صدق به پيشگاه بلند قرآن وارد شوند، به خشوع و تواضع در برابر عظمت و شكوه معارف رحماني وا مي دارد؛ چرا كه «لو انزلنا هذا القرآن علي جبل لرأيته خاشعا متصدعا من خشية الله؛[7]اگر اين قرآن را بر كوهي نازل مي كرديم، مي‌ديدي كه در برابر آن خاشع مي‌شود و از خوف خدا بر خود مي شكافد».

«گوته» شاعر و دانشمند آلماني مي‌نويسد: «ساليان درازي كشيشان ما را از پي بردن به حقايق قرآن مقدس و عظمت آورنده آن محمد(ص) دور نگاه داشته‌اند؛ اما هر قدر كه ما قدم در جاده علم و دانش گذارده‌ايم، پرده‌هاي جهل و تعصب نا به جا از بين مي رود، و به زودي اين كتاب توصيف ناپذير (قرآن) عالم را به خود جلب نموده و تأثير عميقي در علم و دانش جهان گذاشته، عاقبت محور افكار مردم جهان مي‌گردد».

و نيز مي گويد: «ما در ابتدا از قرآن روگردان بوديم، امّا طولي نكشيد كه اين كتاب توجّه ما را به خود جلب نمود و ما را دچار حيرت ساخت تا آنجا كه در برابر اصول و قوانين علمي و بزرگ آن سر تسليم فرود آورديم».[8]

توجه به آيات روح فزاي قرآن، پرده از روي اين حقيقت بر مي دارد كه نزول قرآن به منظور قرائت و خواندن آن نبوده، بلكه هدف «ذكر»، «انذار»، «خارج نمودن انسان‌ها از ظلمت به سوي نور»، «شفا و رحمت» و «هدايت» بوده است. از اين رو، هدف‌نهايي، عمل كردن مسلمانان به راهنمايي‌هاي نجات بخش اين كتاب مقدس در متن زندگي و رهايي خويش از اسارت نفس درون و استكبار بيرون و منور گشتن به نور خدايي و بهره‌مندي از حيات طيبه است؛ هدفي كه امروزه جوامع اسلامي با كمال تاسف از آن مهجور مانده‌اند.

رهبر عزيز و فرزانه انقلاب مي‌فرمايند: «امت اسلامي زماني به بركت عمل به قرآن سر آمد علم، عزّت، اخلاق و معنويت بود، امّا امروز به دليل فاصله گرفتن از قرآن با مشكلات متعددي، از جمله نداشتن وحدت كلمه واستقلال، پيشرو نبودن در عرصه‌هاي علمي و مدني و اعمال سلطه از جانب قدرت‌هاي زورگو مواجه است... اگر امت اسلامي در راه تعاليم اسلام و قرآن گام بردارد و در جهت اتحاد اسلامي، تهذيب نفس، برادري و محبت ديني، پيشرفت علمي و صلابت و اقتدار در مقابل دشمنان تلاش نمايد، بي شك زمينه‌هاي تأثير گذاري اين قدرت بزرگ اسلامي بروز و ظهور خواهد يافت... ملت ايران به بركت قرآن توانست از سلطه قدرت‌هاي شيطاني رهايي يابد و جوان‌هاي خود را در مسير پيشرفت و ترقي قرار دهد. و تمام جنجال‌ها بر ضد نظام اسلامي به دليل ترس قدرت‌هاي زورگو از تبديل شدن ايران به يك الگوست». [9]

[1]نجم / 4.

 

[2]نهج البلاغه، خ 158.

[3]همان، خ 198.

[4]كنز العمال، خ 2454.

[5]اسراء / 88.

[6]نهج البلاغه، خ 147.

[7]حشر / 21.

[8]تفسير نمونه، ج 1، ص 92.

[9]خطبه‌هاي نماز جمعه تهران، 1/1/ 1369.

 

نويسنده: مهدي رضواني پور



بازگشت ...



  

مرتبط باموضوع :

 یار آفتاب  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 1158 مشاهده
 گلستان و مرغ سخندان  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 811 مشاهده
 بر ساحل آرامش  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 907 مشاهده
 جلوه شکر در دعای عرفه  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 1329 مشاهده
 تحول عظيم معنوي  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 793 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند .
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .