نام کاربری:    رمز عبور:




             آرامش کجاست؟


آرامش کجاست؟آرامش روانی و معنوی، دغدغه اصلی بشر است. آدمی می‌کوشد جان و روان خویش را از اضطراب نجات بخشد و به آرامش برساند؛ البته معمولاً در تشخیص مصداق آرامش به خطا می‌رود و تنها نیل به رفاه مادی و امکانات دنیایی را عامل اصلی رسیدن به این مهم می‌پندارد؛ اما دین مبین اسلام و بزرگان علم و اندیشه، راهکارهای گوناگونی را برای دستیابی انسان به آرامش واقعی معرفی کرده‌اند که در این نوشتار به بیان مهم‌ترین آنها می‌پردازیم. گفتنی است که در آیات و روایات اسلامی، موضوعاتی چون: صبر، استقامت، توکل، اطمینان، ادب و فروتنی، با مفهوم آرامش گره خورده و در تقویت آن نقش مهمی را ایفا می‌کنند.


سرمنشأ پریشانی

تعلق خاطر و وابستگی به مظاهر فریبنده دنیا، عامل اصلی گرفتار شدن به آتش دوزخ و سرمنشأ همه گمراهی‌ها و پریشانی‌ها است. دلبستگی آدمی به جلوه‌ها و لذت‌های زودگذر دنیایی، نقطه شروع اضطراب او است. دنیا مانند مردابی است که روی آن به گل‌های نیلوفر آراسته شده و دیدن این مظاهر زیبایی، آرامشی موقتی در وجود انسان پدید می‌آورد و حال آنکه در درون خود جز هلاکت و عذاب جانکاه چیزی ندارد و یا بسان مار خوش خط و خالی است که لمس کردن آن، دلپذیر است؛ اما سم آن کُشنده؛ «کسانى که امید به دیدار ما ندارند و به زندگى دنیا دل خوش کرده و بدان اطمینان یافته‏اند و کسانى که از آیات ما غافل‌اند، آنان به [کیفر] آنچه به دست مى‏آوردند، جایگاهشان آتش است.»(1)

مهم‌ترین دلیل سلب آرامش از روح و کالبد آدمی، دل‌خوشی و دلبستگی او به دنیا و مظاهر فریبای آن است. باید اذعان داشت که دیگر عوامل نیز به همین علت اساسی باز می‌گردد. از این رو، عواملی چون: همنشینی با دوستان بد، داشتن آرزوهای طولانی و یا شهوت و خشم نیز ریشه در همین علت دارد؛ «سرآمد همه گناهان، دوستی دنیا است.»(2)

از حکیمی به هنگام مرگ خواستند که وصیتی کند. گفت: «به دنیایی که انسان، جاهل و تهی می‌آید و با اکراه می‌رود، نباید دل بست.»(3)

جهان ای برادر نماند به کس

دل اندر جهان‌آفرین بند و بس(4)

راهکارهای دستیابی به آرامش

اینک چند راهکار مهم را به منظور تقویت صبر و شکیبایی یا آرامش و بردباری در خود و دیگران یادآور می‌شویم:

1. در بسیاری از زمان‌ها سکوت، عصاره آرامش است؛ البته سکوت باید به جا و حساب‌‌شده باشد و سکوت در جایی که باید سخن منطقی و منصفانه گفت، بیش از پیش آرامش را از انسان سلب می‌کند.

2. به جای تأسف بر گذشته، در اندیشه حال باشیم. مانند کودکان در حال زندگی کنیم. گذشته مایه عبرت برای حرکت ما به بلندی‌ها است تا خطاهایمان را تکرار نکنیم و با سرعت و دقت بیشتری به سوی آینده گام برداریم.

3. با دیگران رفتاری مؤدبانه و کریمانه داشته باشیم. هر چه برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم. پیش از آنکه سخنی بگوییم یا کاری بکنیم، خودمان را در جای طرف مقابل قرار دهیم و بعد قضاوت کنیم. حقوق دیگران را هم در نظر بگیریم و فقط به فکر خود نباشیم. همان‌طور که برای خودمان دلسوز، مهربان و منصف هستیم، برای دیگران هم همین‌طور باشیم. راحتی دیگران را راحتی خود و مشکل دیگران را مشکل خود بدانیم. با دیگران به‌گونه‌ای سخن بگوییم و رفتار کنیم که دوست داریم با ما همان‌گونه سخن بگویند و رفتار کنند.

4. باورهای مذهبی‌مان را تقویت کنیم و معنویات را مد نظر خود قرار دهیم. توجه بیش از حد به مادیات، فکر و دل آدمی را به خود مشغول می‌کند؛ در حالی که آنچه مایه آرامش قلب و روح است، بصیرت به این موضوع است که دنیا مزرعه آخرت، یادآور حق و در راستای نزدیکی به پروردگار می‌باشد.

5. در شبانه‌روز وقتی را برای سخن گفتن و خلوت با خود و خدای خویش اختصاص دهیم و صبر و ایمان را در خودمان بارور سازیم.

6. رعایت نظم و نظافت کمک بسیاری به تقویت روحیه نشاط و آرامش می‌کند.

7. در اندیشه کمک به دیگران باشیم و شادمانی آنان را شادمانی خود بدانید و فداکاری را از نزدیک لمس کنیم. لذتی که در بخشش و گذشت هست، در دشمنی یا کینه‌توزی نیست.

8. سه چیز را هیچ وقت فراموش نکنیم: ورزش مستمر، تغذیه درست، تفریح سالم.

9. هر کاری را با نام پروردگار آغاز کنیم و با شکر او به پایان رسانیم.

10. اهل مشورت با اهل فن باشیم و به سخنان دیگران به‌دقت گوش بدهیم. خومان را صاحب‌نظر مطلق و بی‌عیب ندانیم و جایی هم برای اظهار نظرات دیگران باز کنیم.

11. مشکلات، راه ورود ما به بوستان آرامش است. آنها را پلکان کمال و پیشرفت خود ببینیم؛ نه مایه درد سر. اتفاقات و حوادث را به پای سال بد و روز نحس نگذاریم؛ زیرا ایام و روزها نیز همچون ما مخلوق اویند. بدی و نحسی، از نفس شیطانی و دنیاگرای انسان‌ها است که خدای مهربان و کریم خویش را فراموش کرده و فقط به خود می‌اندیشند. مشکلات، مایه پاکی و طهارت قلب از تعلق خاطر به دنیا است. در دل دشواری‌ها و حوادث تلخ زندگی، شیرینی طهارت و حکمت نهفته. فقط به زمین نگاه نکنیم؛ آسمانی هم هست. بیش از آنکه به مشکل بیندیشیم، به راه حل آن فکر کنیم. پیش از آنکه به بدی حادثه به ظاهر ناخوشایند فکر کنیم، در خیر و نیکی نهفته در باطن آن تأمل نماییم. بدانیم که کنار دریای طوفانی مصیبت‌ها، ساحل امن آرامش است و همراه هر سربالایی، سرازیری هم هست؛ «همانا همراه هر سختی، آسانی است.»(5)

13. صبر و شکیبایی، شاه‌کلید آرامش است. گنجینه نیک‌بختی، جز با کلید آرامش گشوده نمی‌شود. با خواندن زندگی بزرگانی که کوهی از مشکلات را به دوش کشیده‌اند، بر قوت تحمل خود بیفزاییم.

نویسنده: علی نعیم‌الدین خانی

پی‌نوشت‌ها:

1. یونس/ 7ـ8.

2. الکافی، ج 2، ص 315، ح 1.

3. جنگ جوان، ص 133.

4. گلستان سعدی.

5. انشراح/6.



بازگشت ...




مرتبط باموضوع :

 سه حکایت زیبا از عید نوروز  [ شنبه، 19 فروردين ماه، 1396 ] 19043 مشاهده
 خانه زیبایی ها  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1570 مشاهده
 خواستگاری ابوطالب(ع) از خدیجه برای پیامبر  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1012 مشاهده
 ارزش واقعی انسان به چیست؟  [ چهارشنبه، 15 بهمن ماه، 1393 ] 1188 مشاهده
 لطف سخن  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 907 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند .
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .