نام کاربری:    رمز عبور:






شهادت حضرت فاطمه(س)سیدهء زنان‌ عالم‌، فاطمهء‌ منصوره‌(س‌)، یکتا کوکب‌ درّی‌ در آسمان‌ ربوبیت‌ است‌ که‌ به‌ مصداق‌ (اَللّه‌ُ نُورُ السَّمو'ات‌ِ وَالْأَرْض‌ِ، مَثَل‌ُ نُورِه‌ِ کَمِشْکوة‌ٍ) با فروغ‌ مشکات‌ جمالش‌، نور آسمانها و زمین‌ گردیده‌ و ظلمت‌ مشارق‌ و مغارب‌ هستی‌ را به‌ یمن‌ انوار بی‌انتهایش ‌برطرف‌ نموده‌ است‌؛ چنان‌ که‌ امام‌ کاظم‌(ع‌) در تفسیر آیهء‌ شریفهء نور، چنین‌ فرمود: «أَلْمِشْکو'ة‌ُ فاطِمَة‌ُ وَالمِصْباح‌ُ الحَسَن‌ُ وَالْحُسَیْن‌ُ... کانَت‌ْ فاطِمَة‌ُ کَوْکَباً دُرِّیّاً مِن‌ْ نِساءِ الْعالَمین‌َ؛ منظور از مشکات‌، فاطمه‌ است‌ و مراد از مصباح‌، حسن‌ و حسین‌ می‌باشد... فاطمه‌ستاره‌ای‌ درخشان‌ در میان‌ زنان‌ عالم‌ است».


ستارهء‌ درخشان‌ محفل‌ مقربان‌، فاطمهء‌ زکیه‌(س‌)، آندم‌ که‌ رواق‌ منظر خلوتیان‌ جبروت ‌و محرمان‌ حریم‌ انس‌ ملکوت‌ را به‌ فروغ‌ جمال‌ بی‌مثال‌ خویش‌ منوّر ساخت‌، همه‌ را به ‌سجده‌ای‌ پرشور و نیاز واداشت‌ و نور قدسی‌ خود را که‌ از معدن‌ عظمت‌ الهی‌ طالع‌ گردیده‌ بود، بر گسترهء‌ بی‌منتهای‌ وجود، پرتو افکند؛ «[او را زهرا نام‌ نهادند] زیرا خداوند او را از نور عظمت‌ خویش‌ آفرید و چون‌ آن‌ نور تابید، آسمانها و زمین‌ روشن‌ گردید و چشم‌ ملائکه‌ از مشاهدهء‌ آن‌ نور خیره‌ شد و از برای‌ خدا به‌ سجده‌ افتادند و اظهار نمودندکه‌ ای‌ خدا و مولای‌ ما! این‌ نور چیست‌؟ پس‌ خداوند وحی‌ کرد که‌ این‌ نوری‌ از نورهای‌ وجود من‌ است‌ که‌ آن‌ را در آسمان‌ مستقر ساختم‌ و از عظمت‌ خود آن‌ را آفریدم».

سجدء‌ ملائکة‌اللّه‌ بر آدم‌ صفی‌الله‌(ع‌) نیز که‌ به‌ امر الهی‌ صورت‌ پذیرفت‌، به‌ جهت ‌وجود نور مقدس‌ فاطمی‌ بود که‌ از فراز آسمان‌ جبروت‌ و ژرفای‌ معدن‌ عظمت‌ حق‌ برگسترهء‌ وجود آدم‌(ع‌) تابید و در نهانخانهء‌ ضمیرش‌ ماوا گرفت‌ و در واقع‌، این‌ سجدهء ‌ملکوتی‌، اشارتی‌ لطیف‌ به‌ سجدهء‌ ابرار حریم‌ ایمان‌، بر آستان‌ کبریایی‌ مقربان‌ می‌باشد و نماد روشنی‌ است‌ از خشوع‌ و سجود عاشق‌ دلباخته‌ بر جمال‌ باطنی‌ انسان‌ کامل‌.

بدین‌ ترتیب‌، سلسلهء‌ انبیای‌ الهی‌(ع‌) نیز امانت‌دار طلعت‌ بی‌مثال‌ فاطمهء‌ منصوره‌(س‌)شده‌، اصلاب‌ طاهرشان‌ حامل‌ نور پرفروغ‌ آسمانی‌اش‌ گردید، و در مسیر رشد و تعالی‌، قلوب‌ مطهرشان‌ همواره‌ در اشتیاق‌ وصال‌ به‌ جنت‌اللقاء فاطمی‌ به‌ سر می‌برد و فطرت‌ حقیقت‌خواه‌ رسولان‌ الهی‌، پیوسته‌ سرمست‌ از رایحهء‌ دل‌انگیز فاطمه‌ اطهر(س‌) بود.

آن‌گاه‌ در عصر نبوی‌ نور قدس‌ رحیمی‌ و جمال‌ منوّر فاطمی‌ از افق‌ وجود پیامبر ختمی‌ مرتبت‌(ص‌) به‌ طلوع‌ نشست‌ و مرآت‌ تمام‌نمای‌ قلب‌ محمدی‌، تجلی‌گاه‌ حقیقت ‌قرآنی‌ (اِنّا أَنْزَلْناه‌ُ فی‌ لَیْلَة‌ِ الْقَدْرِ) گشته‌ و کوثر مصفای‌ عشق‌ و معرفت‌ به‌ هدایت‌ ربوبی ‌(اِنّ'ا أَعْطَیْناک‌َ الْکَوْثَرَ) از سینهء‌ مطهرش‌ جوشیدن‌ گرفت‌ و حضرتش‌ در پرتو شناخت‌ به‌قدر و منزلت‌ مولود خجستهء‌ خویش‌، پیوسته‌ در آغوش‌ پر مهر و محبت‌ خود او را بهره‌مند از نفحات‌ عشق‌ نورانی‌ ساخته‌ و همواره‌ بر جلا و صفای‌ این‌ گوهر عالم‌تاب‌ می‌افزود، تا این‌ تمثال‌ جمیل‌ رحیمی‌ به‌ واسطهء انوار قدسی‌اش‌، طائر بلند پرواز فردوس‌ برین‌ و حوریهء ‌زیباروی‌ بهشت‌ مقربین‌ شده‌ و جاذبهء‌ انوارش‌، براق‌ تعالی‌ رسول‌اکرم‌(ص‌) در معراج‌ ولایی‌به‌ جایگاه‌ رفیع‌ (قاب‌َ قَوْسَیْن‌ِ أَوْ أَدْنی‌') گشته‌، زهرهء روشنی‌بخش‌ وجودش‌ جلوه‌گرحقایق‌ رحمانی‌ و لطایف‌ رحیمی‌ در ضمیر مطهر نبوی‌ گردد.

و این‌گونه‌ جاذبهء روح‌فزای‌ فاطمی‌ به‌ اشارهء‌ ربّانی‌ «اُم‌ِّ أَبیها» آرام‌دهندهء‌ قلب‌ الهی‌ و صفابخش‌ جان‌ محمدی‌(ص‌) گشت‌ و به‌ بیان‌ «اَلْحُب‌ُّ أَساسی‌« اساس‌ و بنیان‌ مصطفوی‌ برجوهرهء‌ عشق‌ مقدس‌ فاطمی‌ استوار شد و شجرهء‌ طیبهء‌ رسالت‌ از کوثر بهشتی‌ فاطمهء ‌زهرا(س‌) سیراب‌ گردیده‌، شاخسار رحیمی‌اش‌ به‌ ثمرهء‌ کمال‌پرور (نُزُلاً مِن‌ْ غَفُورٍ رَحیم‌ٍ) زیور یافت‌؛ «وَ أَمّا اِبْنَتی‌ فاطِمَة‌ُ، سَیِّدَة‌ُ نِساءِ الْعالَمین‌َ مِن‌َ الْأَوَّلین‌َ وَالْا'خِرین‌َ وَ هِی‌َ بَضْعَة‌ٌ مِنّی‌ وَهِی‌َ نُورُ عَیْنی‌ وَ هِی‌َ ثَمَرَة‌ُ فُؤ'ادی‌ وَ هِی‌َ رُوحِی‌َ الَّتی‌ بَیْن‌َ جَنْبَی‌ْ وَ هِی‌َ الحَوْر'اءُ الاءِنْسِیَّة‌ُ؛ و اما دخترم‌ فاطمه‌، پس‌ همانا او سرور زنان‌ عالم‌ از ابتدا تا انتهاست‌ و او پارهء‌ تن‌ من‌، نور چشمم‌ و ثمرهء‌ قلبم‌ و روحی‌ که‌ در سینه‌ام‌ قرار دارد و حوریهء‌ انسیه‌ است».

از این‌رو، وجه‌ منوّر رسول‌اکرم‌(ص‌) تنها از روح‌ و ریاحین‌ فاطمه‌(س‌) عطرآگین‌ شده‌ و به‌ صراحت‌ «فاطِمَة‌ُ بَهْجَة‌ُ قَلْبی‌« قلب‌ عرش‌اللهی‌ پیامبر(ص‌)، همواره‌ در پرتو عشق‌ و دلدادگی‌ به‌ او آرام‌ و قرار می‌یافت‌؛ «کان‌َ رَسُول‌ُ اللّه‌ِ(ص‌) لا'یَنام‌ُ حَتّی‌' یَضَع‌ُ وَجْهَه‌ُ الْکَریم‌ِ بَیْن‌َثَدْیَی‌ْ فاطِمَة‌َ؛ رسول‌خدا(ص‌) نمی‌خوابید تا وقتی‌ که‌ صورت‌ کریمش‌ را بر سینهء‌ فاطمه‌ قرار می‌داد»، و آن‌گاه‌ که‌ همسر پیامبر(ص‌) علت‌ رفتار سرشار از محبت‌ رسول‌اکرم‌(ص‌) را نسبت‌ به‌ فاطمهء اطهر(س‌) جویا شده‌ و خطاب‌ به‌ حضرتش‌ اظهار می‌نماید که‌ شما را چه‌ می‌شود؟ آن‌گاه‌ که‌ فاطمه‌ به‌ نزدتان‌ می‌آید، وی‌ را می‌بوسید و زبان‌ در زبانش‌ می‌نهید، آن‌چنان‌ که‌ عسل‌ می‌چشید! آن‌ حضرت‌ این‌گونه‌ از راز سر به‌ مهر رحیمی‌ و سرّ روح‌نواز بهشتی‌ پرده‌ می‌گشاید که‌: «فاطمه‌، حوریه‌ای‌ است‌ در لباس‌ انسانی‌، چون‌ اشتیاق‌ به‌ بهشت‌ در من‌ پدید آید، وی‌ را می‌بوسم‌».

فاطمهء‌ زهرا(س‌)، محبوب‌ و معشوق‌ جان‌ رسول‌خدا(ص‌) و میوهء‌ بهشتی‌ قلب‌حضرتش‌، به‌ اشارت‌ ملکوتی‌ «یا حَبیبَة‌َ حَبیب‌ِ اللّه‌ِ وَ ثَمَرَة‌َ فُؤ'ادِه‌ِ»، یگانه‌ ثمرهء کامل‌ ربوبی‌ است‌ که‌ بر شجرهء‌ طیبهء‌ رسالت‌، پدیدار گشته‌ و گوهر منوّر آسمانی‌اش‌ در دستان‌ پر مهر و محبت‌ نبوی‌، صفا و جلایی‌ مضاعف‌ یافته‌، تا در مامن‌ پاک‌ ولایت‌ و در پرتو عشق‌ و مودت‌ امیرمومنان‌، علی‌ مرتضی‌(ع‌)، این‌ ودیعهء‌ قدس‌ الهی‌ و امانت‌ گرانبهای‌ نبوی‌، حفظ‌ و صیانت‌ گردد؛ همچنان‌ که‌ رسول‌اکرم‌(ص‌) در این‌باره‌، بیان‌ می‌دارد: «علی‌ جان‌! فاطمه ‌امانت‌ الهی‌ و امانت‌ من‌ در دست‌ تو است‌، از او محافظت‌ فرما».

بدین‌ترتیب‌، فاطمه‌ اطهر(س‌)، در حریم‌ امن‌ ولایت‌، به‌ صراحت‌ روایی‌ «کانَت‌ْ فاطِمَة‌ُکَوْکَباً دُرِّیّاً مِن‌ْ نِساءِ العالَمین‌َ»، درخشنده‌ترین‌ اختر سپهر رحیمی‌ در میان‌ زنان‌ عالم‌ و کامل‌ترین‌ اسوهء‌ طهارت‌ و نورانیت‌ و عالی‌ترین‌ جلوهء عشق‌ و روحانیت‌ گردید تا انوار عالم‌تاب‌ روحانی‌اش‌، روشنایی‌بخش‌ قلوب‌ دلدادگان‌ آستان‌ ولا باشد؛ چنان‌ که‌ طاووس ‌زیباروی‌ فردوس‌، مهدی‌ آل‌ طهارت‌(ع‌) می‌فرماید: «حضرت‌ فاطمه‌، دختر پیامبر، الگو و اسوهء زیبایی‌ برای‌ مردم‌ است».

بنابراین‌، رسول‌ ختمی‌ مرتبت‌(ص‌) که‌ به‌ تصریح‌ «أَنَا الشَّمْس‌ُ»، یگانه‌ خورشید فروزان‌ رسالت‌ است‌، زهرهء منوّر و مطهر آسمان‌ خویش‌، فاطمهء‌ زکیـه‌(س‌)، را در حریم‌ با کفایت‌ علی‌ مرتضی‌(ع‌) که‌ به‌ تبیین‌ «عَلِی‌ٌّ الْقَمَرُ» مهتاب‌ منیر ولایت‌ است‌، به‌ امانت‌ سپرد بدان‌ جهت‌ که‌ در پرتو انوار ولایی‌، به‌ حراست‌ از گوهر زیبندهء‌ فاطمی‌ قیام‌ نماید و او را در نهایت‌ جلا و صفای‌ بهشتی‌ حفظ‌ نماید تا به‌ عنوان‌ اسوهء طائران‌ فردوس‌، رهایی‌بخش ‌محبان‌ جمال‌ معنوی‌ خود و ابرار حریم‌ ولایت‌ از اسفل‌ دوزخ‌ ملک‌ و آتش‌ شهوات‌ نفسانی‌ باشد که‌: «أَنَا یَعْتِق‌ُ اللّه‌ُ مَن‌ْ أَحَبَّنی‌ مِن‌َ النّیر'ان‌ِ؛ من‌ [فاطمه] کسی‌ هستم‌ که‌ هر کس ‌به‌ من‌ عشق‌ بورزد، خداوند او را از آتش‌ می‌رهاند» و وجه‌ ملکوتی‌ این‌ جمال‌ رحیمی‌ به ‌عنوان‌ فرشتهء‌ حریم‌ مقربین‌، براق‌ عروج‌ راغبان‌ به‌ سوی‌ فردوس‌ برین‌ لقا باشد؛ چنان‌ که‌ خود می‌فرماید: «أَنَا مَلَک‌ُ النِّجاة‌ِ الرّ'اغِبین‌َ؛ من‌ فرشتهء‌ نجات‌ عاشقان‌ هستم».

نویسنده: استاد یعقوب قمری شریف آبادی (بر گرفته از کتاب زن طائر فردوس یا ساحر دوزخ)



بازگشت ...




مرتبط باموضوع :

 گذری در نهج البلاغه  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1303 مشاهده
 ای کاش های قرآنی  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 4325 مشاهده
 دیدگاه حضرت امام خمینی(س)  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1229 مشاهده
 مگر خدا نبود!!  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1053 مشاهده
 ظهور مهتاب ولایت در افق غدیر  [ يكشنبه، 2 آذر ماه، 1393 ] 1120 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند .
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .